Većina žena zna odlično o čemu se radi. Nekontrolisano mokrenje, umokravanje pri najmanjem naponu, kašljanju, kijanju,   smijehu, poskakivanju, podizanju tereta, čučnju…

Veoma neprijatno stanje koje remeti svakodnevni život mnogih žena, a sa godinama problem postaje sve veći.

Ukoliko je smanjena fizička aktivnost ili ako žene imaju problem sa viškom kilograma onda je muka još veća.

Zanimljivo neoperativno rješenje za koje sam saznao prije neki dan je tzv. “trenažer” mišića karlične dijafragme/prečage koja drži pod male karlice i organa u njoj. Slabost tih mišića koji sačinjavaju tu djafragmu ustvari je i glavni uzrok spada vaginalnog zida. Oštećenje tih mišića najčešće nastaje  nakon porođaja, ali mada ređe , problem postoji i kod nekih žena koje nisu rađale.

Pomoću tog trenažera koji se ubaci u vaginu kao mali teg/ oblika tampona žena nevoljno steže svoje mišiće karličnog dna pokušavajući da zadrži taj tampon/teg i tako trenirajući jača te mišiće. Težina tegova je različita i prilagodjeni su anatomiji vagine.

Ali kad prevedem uputsvo (pošto je na njemačkom) postavljam to na sledeći post, a za početak malo više o spadu vaginalnog zida , bešike, nekontrolisanom mokrenju…

Spuštanje prednjeg zida vagine je rijetko kada izolovana pojava već je uglavnom praćena spuštanjem i uretre ili mokraćne bešike što dovodi do stvaranja uretrokele i cistokele.

Uzrok nastanka

Etiološki činioci koji dovode do spada prednjeg, zadnjeg ili oba zida vagine, najčešće su posljedica nezbrinutih rascjepa posle teških, produženih, komplikovanih porođaja praćenih raznim akušerskim intervencijama – forcepsom, vakuum ekstraktorom, perforacijom, dekapitacijom, okretom i ekstrakcijom ploda. Sve ove intervencije izazivaju manje ili veće rascjepe na zidu vagine i mišića na karličnom dnu i stvaraju pogodno tlo za nastanak uretro-, cisto-, rekto-, ili entero-kele.

Veliku ulogu u nastajanju ovih promjena i povećani intraabdominalni pritisak koji vrši manji ili veći pritisak na matericu i vaginu pa se one spuštaju prema karličnom izlazu što dovodi do spada.

 

Klinička slika

Cistokela (cystocoela) i uretrokela (urethrocoela) – slabljenje ili ruptura pubovezikalne cervikalne fascije iz bilo kog razloga manifestuje se spuštanjem prednjeg zida vagine zajedno sa uretrom(uretrokela), vratom ili dnom bešike(cistokela) kroz introitus vagine i izvan njega.

Obično do izražaja dolazi kod napona, kašlja, smjeha, ustajanja, kada se i registruje ispupčenje ispod izlaznog otvora mokraćnog kanala i izmedju malih i velikih usana. Sluzokoža cistokele je obično tvrda, dosta zadebljele, hiperemična (zbog česte lokalne infekcije).

Od simptoma treba pomenuti – izraženi simptomi vulvitisa, kolpitisa, bjelo pranje, čest nagon na mokrenje, pečenje pri mokrenju i nevoljno ispuštanje mokraće (stress incontinentio).

Iako se najčešće javljaju kod žena koje su rađale mogu se naći i kod nulipara sa kongenitalnim malformacijama ili slabog endopelvičnog vezivnog tkiva i muskulature poda karlice.

 

Dijagnoza

Dijagnoza spada prednjeg ili zadnjeg zida se postavlja na osnovu anamnestičkih podataka i izvršenog kliničkog pregleda.

U anamnezi je potrebno obratiti posebnu pažnju na opstetričku traumu (broj porođaja, težina dece, intervali između porođaja, intervencije, povrede), pojavu menopauze, pridruženu patologiju susednih organa, kao i na vrijeme pojave simptoma i promjena, evoluciju, intenzitet i dosadašnje liječenje. U kliničkom pogledu,sem običnog ginekološkog pregleda (na ginekološkom stolu) koristimo i pregled u stojećem stavu. Ovaj pregled treba izvesti u mirovanju, zadršci (kontrakcija mišica karličnog dna) i naponu.

Da bi se prikazali pojedini elementi spada i ispada korisno je izvršiti i test ekarterima,uz njihovo prislanjanje na prednji i zadnji zid vagine, kao i povlačenje grlića materice dvozubim klještima.

 

Liječenje

Terapija spada prednjeg ili zadnjeg zida vagine zavisi od prisutnih subjektivnih tegoba ali i od toga da li je žena završila svoju reproduktivnu funkciju ili želi i dalje da rađa. Terapija može biti neoperativna i operativna.

Neoperativna podrazumjeva korišćenje pesara, izvođenje Kegelovih vežbi koje ojačavaju muskulaturu pelvičnog dna. Kod starijih žena korićenje estrogena može poboljšati i tonus i vaskularizaciju ovih struktura.

Hirurška terapija se izvodi u cilju restitucije spuštene vaginalne sluzokože, podizanja bešike kao i parauretralnog vezivnog tkiva. Najčešće se terapija sprovodi iz zdravstvenih, higijenskih ali i estetskih razloga i to kao prednja ili zadnja plastika vagine (colporaphia anterior et posterior). Važno je bolesnici naglasiti da postoperativno treba da izbjegava dizanje teških stvari,naprezanje i dugo stajanje naredna tri mjeseca.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Arhiva